මනාලිය ලෙස හැඩ වෙලා
මග දෙපස දද ලෙල දෙනා
තවත් ගමනක් යන්ට අවසර
පා යුගත් නොවැදම මෙදා...
මේ තරම් ඉක්මනට මෙගමන
සිතුවෙ නෑ මං කිසි දිනේ
පිටව ගිය මා නැතැයි සිතුවේ
ආයෙ නොඑනා බව මෙසේ...
නුඹේ කර පිට බරක් වෙන්නට
පැතුවෙ නෑ මං කිසි දිනේ
පවුලෙ බර කර දරා ගන්නට
ගිය ගමන කෙලවර වුනේ...
දමා යන්නට නොහැකි මුත් අද
යන්න යනවා ගොම්මනේ
යන්න කලියෙන් පොඩි සිනහවක්
දෑසෙ රදවන් වස්තුවේ...
බියක් නෑ මං තනිව යන්නට
මගේ ගැන දන්නවානේ
මගේ වස්තුව දමා යන්නේ
සලකපන් අයියණ්ඩියේ...
No comments:
Post a Comment