තබන විට අත්සනක්
හිත ගියා හුඟ දුරක්
නොදැනීම කාලයක්
අපි අපේ වුණ වගක්
සුදු පාට සාරියට
නුඹ හැඩයි සිතුණාට
මගේ වුවමනාවට
අත්සනද තැබුවාට
හැරී මා දෙස බලා
එදා නුඹ හැර ගියද
දුකයි අද මැණිකෙ
කෙලෙස දුක නිවන්නද
ඉවසීම දුර ගියා
පසුතැවෙමි අද මෙමා
කාමරය හැඩි වෙලා
හිත මගේ ගොළු වෙලා
පිරි මතක මගෙ හිතේ
කෙලෙස මා මකන්නද
නුඹ නැතිව ජීවිතේ
කෙලෙස මා ගෙවන්නද
කෑ ගැසුව එදා මං නුඹ එපා කිය කියා
ඇස් කිව්වෙ ආදරේ අඩුවකුත් නෑ කියා
වැටහුණා පමා වී ඇස් කියූ දේ එදා
