ගොළු වූ හද...

බලාගත් අත බලාගෙන මම

ගෙව්ව අන්තිම දවසේ රෑට

කවියකට පද මුමුණන්නවත්

බැරිව ලත වුණි ගාට ගාට...

ඇසින් රූරන කඳුළු බිඳුවක
තිබුණෙ අප විඳි පෙම් පුරාණ
ගොළු වුයෙමි මම ඔබේ වදනට
අවසනයි අපෙ බජනෙ රෑට...

කවුරුවත් දන් නැතුව පෙම් කර
දුකක් කියනුද කාට කාට
ඔබට ළං වී වින්ද පෙම රහ
නැතිව අද ඇත විරහ පාට...

පතමි පැතුමක් විරහ දුකකින්
අකුරු කර නුඹ ගැන මෙදාට
මතක ඉතිරිව පෝරුවට නැග
සිනහ වී ඉනු මඟුල් දාට...

කෙලෙස පතමිද තවත් පැතුමක්
හදවතම ගොළු වෙලා රෑට
ඊයෙ රෑ වගෙ රැයක් එන්නෙපා
තිබෙන තුරු මගෙ ජීවිතේට...