මා බිහි කළා මෙලොවට එදා
ඇග රුහිරු කිරි කර පොවා
හැදු වැඩුවෙ ඔබ මා රැක බලා
හෙමින් හිස පිරිමැද මගේ
එකම එක වදනින් නුඹේ
දහස් ගවු දුර ඉදන් වුව මගෙ
හිතේ ගින්දර නිම වුනේ
උපන් දා සිට දෝරෙ ගලනා
සෙනෙහසේ අඩුවක් නැතී
කදුළු කැට මගෙ කඩා එද්දී
පිස සිනහ ඔබ ගෙන දුනී
දිවිය යහ මග වෙත හොවා
ඔබ දුන්නු ඔවදන් පවා
වදිමි මව්තුම හිස නමා
පතමි දිවි මග එළි වෙවා
No comments:
Post a Comment